พังโม่ชะ

พังโม่ชะ (1)

อายุ 4 ปี 7 เดือน
เป็นช้างเพศเมีย
อาการ : บาดเจ็บสาหัสขาหน้าขาขาดจากการเหยียบกับระเบิด



โม่ชะบาดเจ็บสาหัสจากการเหยียบกับ ระเบิด เมื่ออายุเพียง 7 เดือน เมื่อ 9 มิถุนายน 2549 ขณะเดินไปกับแม่ที่ถูกจ้างไปลากไม้ในฝั่ง พม่า ช้างน้อยโม่ชะเดินทางมากับแม่พังโม่เกรเกสอง วันหลังเกิดเหตุ ขาหน้าขวาฝ่าเท้าหายไปทั้งหมด ส่วนที่เหลือลอยจากพื้นประมาณ 3 นิ้ว บาดแผลขาดรุ่งริ่ง มีเศษกระดูกนิ้วเท้าห้อย เลือดออก บริเวณแผลจนถึงต้นขาหน้าขวาบวม ส้นเท้าซ้ายมีบาดแผลจากสะเก็ดระเบิด มีแผลถลอกบริเวณหน้างวง และมุมปากทั้งสองข้าง โม่ชะร้องด้วยความเจ็บปวด แต่มีแม่คอยปลอบ และให้กินนม การรักษาค่อนข้างลำบากเพราะเป็นช้างน้อย แม่หวงแต่ก็สามารถรักษาจนบาดแผลหายสนิท และเป็นช้างที่ใส่ขาเทียมเป็นเชือก แรกของโลกเมื่อ 21 มิถุนายน 2551 ปัจจุบันทำการเปลี่ยนขาเทียมเป็นอันที่ 5 และกำลังจะจัดทำอันใหม่เนื่องจากโม่ชะเติบโตขึ้นเรื่อย ๆ

?

ลูกช้างโม่ชะมาที่โรง พยาบาลช้างของมูลนิธิเพื่อนช้างพร้อมแม่ช้างพังโม่เกเกร ตั้งแต่อายุยังน้อย (ยังกินนมแม่ช้างอยู่ ) และในขณะที่ทำการรักษาแผลที่เกิดจากกับระเบิดนั้น ต้องวางยาสลบหลายครั้งเพราะลูกช้างไม่ยอมให้ตรวจและทำแผลเบื้องต้น และในการตรวจและรักษาแผลใน เวลาต่อมาก็ทำด้วยความลำบาก เนื่องจากการควบคุมให้ลูกช้างอยู่นิ่งโดยการบังคับด้วยเชือกหรือ อุปกรณ์ควบคุมอื่นๆนั้นยากลำบากแทบเป็นไปไม่ได้ เพราะลูกช้างว่องไว และมีแรงมาก ตลอดจนมีแม่ช้างคอยป้องกันลูกช้างอยู่ตลอดเวลา ( แม่ช้างเป็นช้างลากไม้ไม่ได้รับการฝึกที่ดีมาก่อน และควาญช้างที่ดูแลแม่ช้างก็ไม่คุ้นเคยกับช้าง ไม่สามารถควบคุมแม่ช้างได้ ) การฝึกลูกช้างโม่ชะนั้นมีจุด…