?

วันหนึ่งเมื่อสามปีก่อนขณะที่ดิฉันยืนอยู่บนห้องแลป ซึ่งอยู่บนเนินถัดจากหน่วยรักษาที่ 2 ไป กำลังจัดเอกสารและรอเจ้าหน้าที่มาช่วยเลื่อนโต๊ะ มองลงไปที่หน่วยรักษาฯ ก็เห็นช้างน้อยโม่ชะ ตอนนั้นอายุเพียงขวบเศษกำลังเล่นน้ำ จากสายยางที่เจ้าหน้าที่ฉีดใส่ตัว โม่ชะโตเร็ว ตอนมาถึงอายุเพียง 7 เดือนสามารถยืนทั้งตัวในอ่างแช่เท้าสำหรับช้างใหญ่ได้ และจะมายืนรอหมอเก๋มาทำแผลให้ในอ่างซีเมนต์นี้ก่อนหมอเดินมาถึง ทุกเช้า

โม่ชะชอบเล่นน้ำ เหมือนช้างทั่วไป มักลงไปนอนเหมือนเด็ก ๆ ในกาละมังอย่างไรอย่างนั้นเลยค่ะ เอาขา เอางวงตีน้ำเล่น แต่โม่ชะมีเพียงสามขาเท่านั้น

วันนี้ก็เหมือนกับทุก ๆ วันที่อยู่ที่นี่ ดิฉันกำลังจะลงจากเรือน ก็เห็นเด็กน้อยอายุน่าจะเพียงสองขวบกำลังโบกมือบ๊ายบายใครอยู่ มองเห็นคุณพ่อคุณแม่พยายามเรียกให้ตามไป แต่หนูน้อยก็ยังคงโบกมืออยู่ไม่ยอมตามไป ดิฉันมองไปก็เห็นว่า เด็กน้อยกำลังโบกมือไปทางที่ช้างป่วยยืนอยู่ โบกมือลาและคงอยากจะบอกว่า "แล้วจะมาหาใหม่ หายเร็ว ๆ นะ"

เด็ก ๆ หลายต่อหลายคนที่มาเยี่ยมจะดีใจที่เห็นช้างป่วยที่เด็กได้ ข่าวและรบเร้าผู้ปกครองมาเยี่ยมนั้น อาการดีขึ้น
แต่วันนี้ที่เรือนเอนกประสงค์ เด็กหญิงเล็ก ๆ คนหนึ่งกำลังนั่งร้องไห้ เธอกำลังดูอัลบั้มภาพพังคำมีอยู่และกำลังพยายามอ่านคำบรรยายภาพ ที่มีทั้งภาษาไทยและภาษาอังกฤษ ดิฉันคะเนว่าหนูน้อยอายุเพียง 4-5 ขวบเท่านั้น ดิฉันจึงเดินไปกอดหนูน้อยไว้ และอธิบายให้ฟังตามรูปภาพถึงประวัติ ของพังคำมี คุณแม่ของหนูน้อยเดินมาหาและแปลให้ลูกสาวฟัง ทั้งสองมากับนักท่องเที่ยวชาวสแกนดิเนเวียนค่ะ เมื่อเล่าไปถึงตอนที่พังคำมีที่ติดยาม้า มูลนิธิฯ รักษาคำมีมาห้าปีกว่า คำมีอ้วนท้วนขึ้นมาก แต่มาวันหนึ่งไม่สามารถยืนได้แล้ว และมองไม่เห็น ทำให้ต้องให้พังคำมีพ้นทุกข์ หนูน้อยก็น้ำตาร่วง คุณแม่หันมาบอกดิฉันว่า "It must be vrey hard for you!" น้ำตาดิฉันเริ่มไหล พูดไม่ออก ได้แต่หันหน้าหนีเพื่อเช็ดน้ำตา เด็กน้อยมองดิฉันด้วยสายตาที่อ่อนโยนแม้จะมีน้ำตาอยู่เต็มตา เหมือนจะบอกดิฉันว่า "หนูเข้าใจค่ะ หนูเสียใจกับคุณป้าด้วย" มือของหนูน้อยจับภาพที่ดิฉันกอดพังคำมีในนาทีสุดท้ายไว้มั่น

การสูญเสียสิ่งหนึ่งสิ่งใดในชีวิตไปเป็นความเศร้า คนบางคนอาจมองชีวิตของช้างตัวหนึ่งเป็นพียงแค่ชีวิตทีไม่มีค่าต่อ ความรู้สึก แต่ชีวิตของ "คำมี" มีความหมายสำหรับดิฉัน สำหรับ "เพื่อนช้าง" ทุกคนเสมอ ดิฉันยังคงร้องไห้ ไม่ว่าเวลาจะล่วงเลยมานานเท่าใด น้ำตาจะเอ่อล้นทุกครั้งที่ต้องพูดถึง

และจากวันนี้ไป ในดวงใจดวงน้อย ๆ ของเด็กหญิงเล็กๆ จากแดนไกลคนนี้.....ดิฉันมั่นใจว่า "คำมี" จะอยู่ในดวงใจของเธอเสมอ

--
Soraida Salwala
Founder & Secretary General
Friends of the Asian Elephant

?