?
?
ชื่อเรื่องอาจจะแปลกอยู่สักหน่อย เล่าเรื่องเศร้ามาหลายเรื่อง มาเล่าเรื่องสนุก ๆ ให้อ่านกันบ้าง
เวลาจะไปหาช้าง ไปเยี่ยม หรือแวะคุยกันนิดหน่อยกับช้าง ไม่ว่าจะตัวเล็ก ตัวใหญ่ การแต่งตัวของเราก็สำคัญมากจริง ๆ อย่างน้อยก็ดิฉันคนหนึ่งล่ะค่ะที่ต้องระมัดระวังเป็นพิเศษ
ทำไมน่ะหรือคะ.....ก็ดิฉันใช้ไม้เท้า ที่ช้างพลอยจะนึกว่าเป็นท่อนอ้อยอยู่เรื่อย
ตอนช้างน้อย "ฮันนี่" ป่วย กิจวัตรประจำวันของดิฉันคือการไปหา ช้างน้อย พูดคุย ป้อนกล้วย ป้อนข้าว ปลอบโยน สารพัดจะทำนะคะ
คราวนี้เมื่อ "ฮันนี่" ฟังดิฉันพูดนาน ๆ เข้า ก็คงจะเบื่อหรืออย่างไรไม่ทราบ เอางวงมาดึงแว่นตาไป ครั้นดิฉันคว้ากลับมาได้แล้วใส่เก็บไว้ในกระเป๋าเสื้อ ฮันนี่ก็มาดึงไปอีก คงจะสงสัยว่าอะไร ขอดูหน่อย ฟลก็คือขาแว่นบิดงอ ใส่ไม่ได้อีก
นอกจากแว่นตาแล้ว ของทุกอย่างที่คว้าได้ ก็ต้องระมัดระวังเป็นอย่างดี ไม่ว่าจะเป็นสร้อยคอ สร้อยข้อมือ ต่างหู หมวก กล้อง กระดาษทิชชู ทุกอย่างที่ท่านถืออยู่ หรือวางในระยะเอื้อมถึง อ้อ! เชือกผูกรองเท้าด้วยค่ะ
เมื่อดิฉันป้อนข้าวให้ฮันนี่เสร็จ ดิฉันก็หิวเดินไปซื้อแฮมเบอร์เกอร์ มานั่งทานเองบ้าง ฮันนี่ก็คว้าข้อมือหมับ ต้องร้องบอกพลวันว่า "กินไม่ได้ลูก กินไม่ได้ กินได้แม่แบ่งให้แล้ว" กว่าจะรู้เรื่องกันเกือบอดทานมื้อค่ำ
ช้างน้อยก็เหมือนเด็ก ๆ ที่ต้องการความเอาใจใส่ ความอาทร ต้องการเล่น ต้องการเป็นศูนย์กลางความสนใจ และ.....ต้องการความรัก
อย่าลืมนะคะ! แต่งตัวไปเยี่ยม "ช้าง" คราวหน้า ต้องทะมัดทะแมงด้วยค่ะ!!!!!!!