• 1
  • 2
Prev Next

Elephant In Hospital

motala021

     โรงพยาบาลช้างของมูลนิธิเพื่อนช้างเป็นโรงพยาบาลช้างแห่งแรก ของโลก รักษาและบริบาลช้างเจ็บป่วยโดยไม่มีค่าใช้จ่ายใด ๆ ทั้งสิ้นรักษาช้างทั้งในและนอกโรงพยาบาลช้างฯ แห่งนี้มาแล้วตั้งแต่ปี 2536 จนถึง 10 พฤษภาคม 2553 รวม 3,238 ราย
  • ช้างป่วยใน  531 ราย
  • ช้างป่วยนอก  531 ราย
  • สัตวแพทย์สัญจร  2,176 ราย
  • รวมรักษาไปทั้งสิ้น 3,238 ราย
     ขณะนี้มีช้างอยู่ประจำคือเจ้าของยกให้เป็นกรรมสิทธิ์ของมูลนิธิ เพื่อนช้างอยู่ 4 เชือก คือ

1. พังอีเข้อ   2. พังอ้วน   3. พังโม่ตาลา   4. พังโม่ชะ

     และนอกจากช้างที่อยู่ประจำแล้ว โรงพยาบาลช้างของมูลนิธิเพื่อนช้างยังมีช้างป่วยอื่นและช้างท้องรอตกลูก เข้ารับการรักษาและพักอยู่ในโรงพยาบาลช้างของมูลนิธิเพื่อช้างอยู่ด้วยตลอด

Elephant in Hospital

The Last Record

thelastmemo1

     ดิฉันจัดทำ "บันทึกหน้าสุดท้าย" ขึ้นเพื่อจะบอกเล่าสิ่งที่เกิดขึ้น ให้ท่าน ๆ ได้รับทราบ อาจจะเป็นเรื่องเก่านำมาเล่าใหม่ แต่ทุกครั้งที่เล่าก็จะรู้สึกเหมือนกับตัวเองกำลังอยู่ใน เหตุการณ์นั้น ๆ อีกครั้งรู้สึกได้ถึงความร้อนระอุของแสงแดด ลมเย็น ละอองฝน เสียงลมพัดผ่านใบไม้ เสียงร้องของช้างที่เจ็บปวดทุกข์ทรมาน กระแสน้ำเย็นยามดึกที่ต้องเดินฝ่ากลางแม่น้ำไปรักษาช้างเหล่านั้น ภาพช้างที่บาดเจ็บสาหัส แววตาที่จ้องมองมา น้ำตาที่รินไหล ภาพช้างที่มีความสุขอาจมีน้อย

     แต่อย่างไรก็ตาม ดิฉันเพียงต้องการถ่ายทอดความรู้สึกของตนเองผ่าน ตัวหนังสือ และบางครั้งก็ผ่านม่านน้ำตา.......มาสู่บันทึกหน้านี้ ค่ะ..... "บันทึกหน้าสุดท้าย"

โซไรดา ซาลวาลา

Open The Last Record

stop
 
 
 
 
"This VDO was documented in 2008 before Motala had her first prosthetic leg and Tahnee died a year after in December 2009  
not part of the elephant conservation centre en
friendsoftheasiaelephantlogo01

MESSAGE FROM FAE'S FOUNDER

WHY DID UNCLE ELEPHANT HAVE TO WALK AROUND HERE?
     More than forty years ago, I was travelling to Udon Thani Province in the northeast with my father, my brother and sister on Mitraparb Road (Friendship Road). We visited many important places en route and finally a tragedy happend.

     As a child of eight, it was the greatest shock to see a big elephant with two long tusks lying on the side of the road. I saw a man in his country folklore, weeping near the enormous pachyderm, He must have been the owner, no doubt!

     I asked my father to stop the car. "What's happend to Uncle Elephant?" My father pulled over but?refused to let me go down. I poked my head out of the window. I could not catch any words. But Uncle Elephant was alive, he was still breathing. I saw his stomach move. My father came back to the car. Once seated behind the wheel he said, "Uncle Elephant has been hit by a truck."

     "What! Then we should take him to the doctor, Pa!" I cried out, "We should rush him to the doctor." My father replied. "How can we take him, my dear, he is very big. There is no place to take him to. There's no one who can cure him." He started the engine and while we were pulling away and my hand was winding up the side windshield, I heard? a guntshot. My father said softly, "Uncle Elephant is in heaven now, my dear!" I nodded my acknowledgement. "But why did he have to walk?on the road?"

     Almost 30 years after that tragic accident I was invited to be the lecturer at the? National Seminar entitled "The Elephant? Project: Natural and Cultural Heritage in Thailand" during 24-26 Apirl 1996 organized by Surin Rajabhat Institute together with the National Culture Commission. In the morn of the 24th I met Associate Professor Chuen Srisawadi. He told me that two weeks ago he watched the T.V. Programme on which I disclosed the facts for the first time about Uncle Elephant.

     When uncle Tao Sala-ngam?heard my story he instantly remembered it was his loyal elephant Bua-Joom."The owner of your Uncle Elephant will be meeting you here today." he said. I was stunned. I was so overwhelmed. I never thought I could have a chance to meet him again in my entire life. He was injured by that tragic incident and could no longer walk with a straight back. He was then over 72 years old, Uncle Tao Sala-ngam the owner of Uncle Elephant Bua-Joom*.

     I can only hope and have desperately tried with all my capabilities to establish the foundation, "Friends of the Asian Elephant (FAE)" to help the elephants and their owners as much as I can. The sound and the vision of the longtime distress is still clear in my memories today.

What would become of Uncle Bua-Joom if today was yesterday!

Soraida? Salwala

FAE's Founder


*Bua-Joom means "LOTUS"